Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2026 στο arctictoday.com, οι επιστήμονες που είχαν αρχίσει να πιστεύουν πως το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική, είχε σχεδόν σταματήσει τα τελευταία χρόνια, στο τέλος του καλοκαιριού του 2026, δηλώνουν πως έκαναν λάθος.
«Αυτό που φαινόταν σαν παύση στις αρχές της δεκαετίας του 2020, τώρα φαίνεται να ήταν μια προσωρινή επιβράδυνση στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης μείωσης που σχετίζεται με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Αυτή η απότομη πτώση αλλάζει τον τρόπο που ερμηνεύουμε την πρόσφατη αλλαγή στους θαλάσσιους πάγους του Αρκτικού Χειμώνα», έγραψε ο Δρ. Duo Chan, επικεφαλής συγγραφέας μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.
Η νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America) από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον και του Εθνικού Κέντρου Ωκεανογραφίας επιβεβαίωσε οριστικά, πως η παύση δεν ήταν ποτέ μια πραγματική ανάκαμψη.
Τον Αύγουστο του 2025, μια μελέτη στο Geophysical Research Letters, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου του Έξετερ, επιβεβαίωσε ότι η απώλεια πάγου της Αρκτικής θάλασσας είχε επιβραδυνθεί σημαντικά τις προηγούμενες δύο δεκαετίες. Ωστόσο, διαπίστωσαν επίσης ότι αυτό το είδος πολυετούς παύσης θα μπορούσε να συμβεί φυσικά, ακόμη και καθώς το κλίμα συνεχίζει να θερμαίνεται. Η επιβράδυνση ήταν πραγματική. Η ιδέα ότι σηματοδοτούσε μια πραγματική ανάκαμψη δεν ήταν.
Δύο χειμώνες ρεκόρ, ο ένας μετά τον άλλον, απέδειξαν ότι δεν συνέβη ποτέ.
Μεταξύ του χειμώνα του 2024 και του χειμώνα του 2025, ο πάγος της Αρκτικής θάλασσας κατά τους μήνες αιχμής μειώθηκε κατά 5,8% – η μεγαλύτερη ετήσια χειμερινή πτώση σε 47 χρόνια δορυφορικών καταγραφών. Στις 22 Μαρτίου 2025, έφτασε στο χαμηλότερο χειμερινό μέγιστο που έχει καταγραφεί ποτέ. Την επόμενη χρονιά, σημειώθηκε το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό.
Βασικά ευρήματα
Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη πτώση ενός μόνο χειμώνα: Οι θαλάσσιοι πάγοι της Αρκτικής μειώθηκαν κατά 5,8% σε έναν μόνο χειμώνα, σηματοδοτώντας τη μεγαλύτερη ετήσια πτώση σε 47 χρόνια δορυφορικών καταγραφών. Η κορύφωση του Μαρτίου 2025 ξεπέρασε το προηγούμενο ιστορικό χαμηλό κατά μια περιοχή περίπου στο μέγεθος της Νότιας Καρολίνας.
Η παύση ήταν πάντα προσωρινή: Η προηγούμενη μελέτη του Έξετερ διαπίστωσε ότι η απώλεια θαλάσσιου πάγου είχε επιβραδυνθεί κατά 55-63% σε σχέση με τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο, αλλά ήταν σύμφωνη με τις φυσικές κλιματικές διακυμάνσεις και όχι με μια πραγματική αντιστροφή. Οι χειμώνες του 2025 και του 2026 το απέδειξαν…
Λιγότερος πάγος, όχι μόνο αραιότερη κάλυψη…
Δείτε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
