ΑρχικήΟικονομίαΕνέργειαΕλληνική βιοτεχνία: Οι 12 προτεραιότητες και η ενέργεια

Ελληνική βιοτεχνία: Οι 12 προτεραιότητες και η ενέργεια

Το 1ο Βιοτεχνικό Εθνικό Συνέδριο, πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου στην Αθήνα, με τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης να ενώνουν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους σε μια κοινή εθνική διοργάνωση, εκπροσωπώντας περίπου 73.000 επιχειρήσεις.

Από τις 120 δόσεις και τη μείωση του ενεργειακού κόστους μέχρι το άνοιγμα της τραπεζικής χρηματοδότησης, τις αδειοδοτήσεις των τεχνικών επαγγελμάτων, την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και τους όρους λειτουργίας των επιχειρηματικών πάρκων, οι εργασίες του συνεδρίου ανέδειξαν τα μεγάλα εμπόδια που κρατούν καθηλωμένη τη μικρή παραγωγή, αλλά και συγκεκριμένες προτάσεις για την υπέρβασή τους.

Συνοπτικά οι 12 προτεραιότητες: Ο οδικός χάρτης της επόμενης ημέρας

Από τις εργασίες του 1ου Βιοτεχνικού Εθνικού Συνεδρίου αναδεικνύεται η ανάγκη ενός συνεκτικού σχεδίου παρεμβάσεων με σαφείς προτεραιότητες:

  1. Χρηματοδότηση της μικρής παραγωγής. Διεύρυνση της πρόσβασης σε δάνεια, εγγυήσεις, μικροχρηματοδοτήσεις και επενδυτικά προγράμματα, με κριτήρια που λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των πολύ μικρών επιχειρήσεων.
  2. Βιώσιμη αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους. Ρυθμίσεις οφειλών με όρους που επιτρέπουν την πραγματική αποπληρωμή, περιορισμό των επιβαρύνσεων και προστασία της αναγκαίας επιχειρηματικής ρευστότητας.
  3. Μείωση του ενεργειακού κόστους. Στοχευμένη υποστήριξη των μικρών ενεργοβόρων επιχειρήσεων και διευκόλυνση επενδύσεων σε εξοικονόμηση, αυτοπαραγωγή και σύγχρονες ενεργειακές τεχνολογίες.
  4. Ουσιαστική μείωση της γραφειοκρατίας. Απλούστευση των διαδικασιών, διαλειτουργικότητα των δημόσιων υπηρεσιών και εφαρμογή της αρχής «Μόνον Άπαξ».
  5. Εκσυγχρονισμός των αδειοδοτήσεων. Σαφείς προϋποθέσεις, προβλέψιμοι χρόνοι και σταθερό πλαίσιο για την ίδρυση, λειτουργία και επέκταση παραγωγικών μονάδων.
  6. Σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο για τα τεχνικά επαγγέλματα. Συνέχιση του διαλόγου για την άσκηση και αδειοδότηση των τεχνικών ειδικοτήτων, με αντικειμενικά κριτήρια επαγγελματικής επάρκειας, ποιότητας και ασφάλειας.
  7. Αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Στενότερη σύνδεση με τις ανάγκες της παραγωγής, ενίσχυση της μαθητείας και ενεργή συμμετοχή των Επιμελητηρίων στον σχεδιασμό των ειδικοτήτων.
  8. Ουσιαστικός ψηφιακός μετασχηματισμός. Χρηματοδότηση της τεχνολογικής αναβάθμισης με στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας, τη βελτίωση της ποιότητας και τη μείωση του κόστους.
  9. Καινοτομία και εξωστρέφεια. Σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή, υποστήριξη της πιστοποίησης, ανάπτυξη νέων προϊόντων και ενίσχυση της παρουσίας των ελληνικών βιοτεχνιών στις διεθνείς αγορές.
  10. Σύγχρονα και οικονομικά βιώσιμα επιχειρηματικά πάρκα. Επενδύσεις σε ανθεκτικές υποδομές, δίκαιη κατανομή του κόστους, διαφάνεια στις χρεώσεις, ουσιαστική συμμετοχή των εγκατεστημένων επιχειρήσεων και χωροταξικός σχεδιασμός που λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της μικρής παραγωγής.
  11. Ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Ισότιμη πρόσβαση στη χρηματοδότηση, άρση των εμποδίων ανάπτυξης και σύνδεση της επιχειρηματικής πολιτικής με τις κοινωνικές υποδομές φροντίδας.
  12. Αναβάθμιση του ρόλου των Επιμελητηρίων. Ενεργή συμμετοχή στον σχεδιασμό δημόσιων πολιτικών, παροχή εξειδικευμένης επιχειρηματικής υποστήριξης και ανάπτυξη σταθερών συνεργασιών με την Πολιτεία, την εκπαίδευση και την ερευνητική κοινότητα.

Ειδικά για το Ενεργειακό κόστος ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, κ. Γιώργος Καββαθάς, καθώς και εκπρόσωποι των Επιμελητηρίων, ανέδειξαν την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των μικρών ενεργοβόρων επιχειρήσεων.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι οι πολιτικές ενίσχυσης της βιομηχανίας δεν πρέπει να αφήνουν εκτός τις μικρές παραγωγικές μονάδες, οι οποίες συχνά αντιμετωπίζουν αντίστοιχες ενεργειακές επιβαρύνσεις, χωρίς όμως να διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να τις απορροφήσουν. Παράλληλα, αναδείχθηκε η ανάγκη επενδύσεων σε ενεργειακά αποδοτικό εξοπλισμό, φωτοβολταϊκά, συστήματα αποθήκευσης και λύσεις αυτοπαραγωγής.

Στις συζητήσεις επισημάνθηκε ότι η εγκατάσταση νέων ενεργειακών τεχνολογιών δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση εξοικονόμησης. Απαιτούνται ανάλυση της κατανάλωσης, κατάλληλος σχεδιασμός και συστηματική παρακολούθηση της απόδοσης των επενδύσεων.

Επιπλέον, αναδείχθηκαν οι δυνατότητες συλλογικών ενεργειακών λύσεων σε επιχειρηματικά πάρκα, καθώς και τα θεσμικά και λειτουργικά εμπόδια που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν.

Η ενεργειακή μετάβαση πρέπει να εξελιχθεί σε παράγοντα μείωσης του κόστους και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, όχι σε πρόσθετο βάρος για τις μικρές επιχειρήσεις.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ