Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Βιοτεχνών Αλουμινίου και Σιδήρου απευθύνει έκκληση ευθύνης προς την Πολιτεία, τα πολιτικά κόμματα και τους κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς για τη διαμόρφωση των συνθηκών που θα επιτρέψουν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να συνεχίσουν να παράγουν, να επενδύουν και να δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να οικοδομήσει ένα βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο χωρίς ισχυρή παραγωγή. Δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ανάπτυξη χωρίς βιοτεχνία, μεταποίηση και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που παράγουν πλούτο, στηρίζουν την απασχόληση και κρατούν ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες.
«Σήμερα όμως οι επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με τη συσσώρευση πολλαπλών πιέσεων: αυξημένο κόστος πρώτων υλών, ενέργειας, μεταφορών και λειτουργίας, μειωμένη αγοραστική δύναμη, αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές και δυσκολία πρόσβασης στη χρηματοδότηση. Το αποτέλεσμα είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον, που περιορίζει τη δυνατότητα επενδύσεων και απειλεί τη βιωσιμότητα πολλών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων» αναφέρει η ΠΟΒΑΣ.
Ο κλάδος στην ενεργειακή μετάβαση
Όπως αναφέρει η ΠΟΒΑΣ, οι επιχειρήσεις των δομικών κατασκευών Αλουμινίου και Σιδήρου, στη συντριπτική τους πλειονότητα μικρές και μεσαίες παραγωγικές μονάδες, βιώνουν καθημερινά αυτές τις πιέσεις. Παράλληλα, καλούνται να αντιμετωπίσουν την έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού, τις αυξανόμενες τεχνικές και κανονιστικές απαιτήσεις και την ανάγκη συνεχών επενδύσεων σε εξοπλισμό, τεχνολογία, ποιότητα και κατάρτιση.
Την ίδια στιγμή, ο κλάδος έχει ουσιαστικό ρόλο στην ενεργειακή αναβάθμιση του κτιριακού αποθέματος και στην επίτευξη των εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων για την ενεργειακή απόδοση και την πράσινη μετάβαση. Η ενίσχυση της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητάς του δεν αποτελεί, επομένως, μόνο κλαδικό αίτημα, αλλά ζήτημα που συνδέεται άμεσα με την παραγωγική και ενεργειακή πολιτική της χώρας.
Τι ζητά η ΠΟΒΑΣ
Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε πέντε βασικές κατευθύνσεις:
- Ουσιαστική πρόσβαση στη χρηματοδότηση: με εργαλεία, εγγυοδοτικούς μηχανισμούς και αναπτυξιακά προγράμματα πραγματικά προσβάσιμα στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
- Μείωση του κόστους παραγωγής: ώστε το ενεργειακό και λειτουργικό κόστος να μην υπονομεύουν την ανταγωνιστικότητα και τη δυνατότητα επενδύσεων.
- Σταθερό φορολογικό και ασφαλιστικό περιβάλλον: που θα προσφέρει την απαιτούμενη προβλεψιμότητα για επενδύσεις και μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό σχεδιασμό.
- Ουσιαστική μείωση της γραφειοκρατίας: ώστε ο χρόνος του επιχειρηματία να κατευθύνεται στην παραγωγή, στην ποιότητα και στην ανάπτυξη.
- Εθνική στρατηγική για την παραγωγική ανασυγκρότηση: με έμφαση στη μεταποίηση, τη βιοτεχνία, την καινοτομία, την τεχνολογική αναβάθμιση και την εξωστρέφεια.
Τρεις κρίσιμες προτεραιότητες για τον κλάδο
- Ανθρώπινο δυναμικό και τεχνική κατάρτιση. Απαιτείται συντονισμένη πολιτική επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, σε συνεργασία με τους θεσμικούς φορείς του κλάδου, ώστε να αντιμετωπιστεί η έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού και να δημιουργηθούν ουσιαστικές επαγγελματικές προοπτικές για τους νέους.
- Σταθερή πολιτική ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων. Τα σχετικά προγράμματα πρέπει να έχουν συνέχεια, προβλεψιμότητα και σαφείς τεχνικές απαιτήσεις, ώστε να επιτυγχάνουν πραγματική εξοικονόμηση ενέργειας και να επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να προγραμματίζουν επενδύσεις, παραγωγή και ανθρώπινο δυναμικό.
- Υγιής ανταγωνισμός και ουσιαστική εποπτεία της αγοράς. Οι επιχειρήσεις που επενδύουν στην ποιότητα, στην ασφάλεια, στην κατάρτιση και στη συμμόρφωση με τις τεχνικές και κανονιστικές απαιτήσεις, δεν μπορεί να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση απέναντι σε πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού.
Συλλογική ευθύνη
Η ΠΟΒΑΣ αναγνωρίζει πως η ευθύνη ανήκει και στις επιχειρήσεις που οφείλουν να επενδύσουν στη συνεργασία, στην τεχνολογία, στην ποιότητα, στην κατάρτιση και στην εξωστρέφεια. «Τα Επιμελητήρια, οι Ομοσπονδίες και οι επαγγελματικές οργανώσεις οφείλουν να λειτουργούν ως ουσιαστικοί φορείς ενημέρωσης, κατάρτισης, τεχνικής υποστήριξης και συλλογικής εκπροσώπησης» καταλήγει η ΠΟΒΑΣ.
Όπως επισημαίνει, η Πολιτεία και ο πολιτικός κόσμος οφείλουν, από την πλευρά τους, να ακούσουν περισσότερο την πραγματική οικονομία και τους ανθρώπους της παραγωγής.
«Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτυπώνεται μόνο σε μακροοικονομικούς δείκτες. Πρέπει να μεταφράζεται σε βιώσιμες επιχειρήσεις, σταθερές θέσεις εργασίας, επενδύσεις και πραγματικές ευκαιρίες για τους νέους να παραμένουν, να εργάζονται και να επιχειρούν στην Ελλάδα. Οι βιοτεχνίες και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν αποτελούν μέρος του προβλήματος. Αποτελούν βασικό μέρος της λύσης».
