ΑρχικήΠεριβάλλονΒιοποικιλότηταWWF Ελλάς: Πρώτος απολογισμός για τις πυρκαγιές

WWF Ελλάς: Πρώτος απολογισμός για τις πυρκαγιές

Από τα τέλη Ιουλίου έως και σήμερα έχουν ήδη επηρεαστεί περισσότερα από 180.000 στρέμματα στις μεγαλύτερες πυρκαγιές σε Κρήτη, Πάρο, νότια Βοιωτία και δυτική Αττική. Η συνολική καμένη έκταση από τις πυρκαγιές αυτής της  περιόδου εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 200.000 στρέμματα.

Πάνω από 10.000 πολίτες και επισκέπτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες και τα καταλύματά τους, ενώ οι πυρκαγιές προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές σε κατοικίες, αγροτικές εγκαταστάσεις, καλλιέργειες, ελαιώνες, υποδομές και τοπικές επιχειρήσεις, επιβαρύνοντας σημαντικά τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες.

Σύμφωνα με το WWF Ελλάς, ένα μεγάλο μέρος των καμένων εκτάσεων αφορά μακία βλάστηση (θαμνώδης βλάστηση), φρυγανικά οικοσυστήματα και πευκοδάση, τα οποία διαθέτουν φυσικούς μηχανισμούς αναγέννησης μετά από πυρκαγιά. Ωστόσο, η φυσική αυτή δυνατότητα δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση αποκατάστασης. Η ένταση της καύσης, η ξηρασία, η διάβρωση, η έντονη βόσκηση, η απώλεια εδάφους και κυρίως, οι αλλεπάλληλες πυρκαγιές στις ίδιες περιοχές μπορούν να μεταβάλουν μόνιμα την πορεία ανάκαμψης ενός οικοσυστήματος.

Καμένα ξανά

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι περιοχές που έχουν καεί ξανά σε διάστημα μικρότερο των 20 ετών και αποτελούν τη σημαντικότερη προτεραιότητα για την εκτίμηση της δυνατότητας φυσικής αναγέννησης. Η δυτική Αττική αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς η συχνότητα των πυρκαγιών μειώνει σημαντικά την ικανότητα των δασικών οικοσυστημάτων να ανακάμψουν φυσικά, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόνιμης υποβάθμισης και ερημοποίησης» αναφέρει το WWF Ελλάς.

Στην πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στα τέλη Ιουλίου κάηκαν συνολικά 102.000 στρέμματα. Από αυτά, τα 28.280 στρέμματα είχαν καεί ξανά μέσα στην τελευταία εικοσαετία (Χάρτης 1), γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αποτυχίας της φυσικής αναγέννησης και ενδέχεται να καταστήσει αναγκαίες στοχευμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης.

 

Διπλοκαμένες εκτάσεις Δυτική Αττική.

Καθοριστικό ρόλο, ωστόσο, παίζει και το είδος της βλάστησης που επλήγη. Ορισμένα είδη, όπως η ελάτη που υπήρχε στη δυτική Αττική, δεν διαθέτουν μηχανισμούς προσαρμογής στη φωτιά και δυσκολεύονται να ανακάμψουν ακόμη και έπειτα από ένα μόνο περιστατικό. Συγκεκριμένα, περίπου 2.000 στρέμματα της καμένης έκτασης αφορούν περιοχές με παρουσία ελάτης (Χάρτης 2). Συνεπώς, η συνολική έκταση που ενδέχεται να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες φυσικής αποκατάστασης στη δυτική Αττική υπερβαίνει τα 30.000 στρέμματα.

Καμένη Βλάστηση Δυτική Αττική.

Κεφαλονιά

Η επαναλαμβανόμενη εκδήλωση πυρκαγιών στην Κεφαλονιά, καθώς τμήματα της περιοχής έχουν πληγεί επανειλημμένα από πυρκαγιές σε σύντομο χρονικό διάστημα, δημιουργεί αυξημένο κίνδυνος υποβάθμισης της βλάστησης.

Σύμφωνα με τον πρώτο απολογισμό της περιβαλλοντικής οργάνωσης σημαντικές ήταν και οι επιπτώσεις στην άγρια ζωή. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σοβαρή στην Αττική, όπου η πανίδα έχει ήδη χάσει μεγάλες εκτάσεις ενδιαιτημάτων τα τελευταία χρόνια. Πολλά κατοικίδια και κτηνοτροφικά ζώα  χάθηκαν επίσης στις συγκεκριμένες πυρκαγιές.

Άμεσες προτεραιότητες

Θα πρέπει άμεσα να γίνει συνολική χαρτογράφηση των καμένων περιοχών  για την  ιεράρχηση των περιοχών που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο αποτυχίας φυσικής αναγέννησης, διάβρωσης και μακροχρόνιας υποβάθμισης των οικοσυστημάτων. Επίσης, καίριο ζήτημα είναι η προώθηση της πλήρους εφαρμογής όλων των διατάξεων του νέου νόμου για την πρόληψη και καταστολή των δασικών πυρκαγιών “Ενεργή Μάχη”, ο οποίος υιοθετήθηκε την άνοιξη του τρέχοντος έτους.

Δηλώσεις

Ο Νίκος Γεωργιάδης, επικεφαλής χερσαίου προγράμματος στο WWF Ελλάς, δήλωσε: “Βρισκόμαστε εν μέσω αντιπυρικής περιόδου και μόλις στην αρχή του παραδοσιακά πιο “δύσκολου” μήνα. Τα έως τώρα περιστατικά υπενθυμίζουν με τον πιο δραματικό τρόπο ότι η χώρα χρειάζεται να επενδύσει συστηματικά στην πρόληψη. Η αποτελεσματική διαχείριση της δασικής καύσιμης ύλης, η δημιουργία πιο ανθεκτικών τοπίων με τον άνθρωπο στο επίκεντρο, η συντήρηση των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, η ενίσχυση της επιστημονικής παρακολούθησης, η θωράκιση των τοπικών κοινωνιών και η ολοκληρωμένη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη μείωση του κινδύνου απέναντι στις ολοένα συχνότερες και εντονότερες πυρκαγιές. Πολλά από τα παραπάνω θα γίνουν πραγματικότητα αν εφαρμοστεί γρήγορα και σωστά ο νέος νόμος “Ενεργή Μάχη”.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ