Ο δρ. Maina Talia είναι πολιτικός από τα νησιά Τουβαλού και γνωστός για το έργο του ως ακτιβιστής για το κλίμα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, τον Ιούλιο, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, πήρε απόφαση με την οποία τα κράτη μπορούν να αντιμετωπίσουν συνέπειες εάν δεν δράσουν για την κλιματική κρίση.
Όπως περιγράφει στο ηλεκτρονικό περιοδικό Νature, στα τέλη Ιουλίου, στη Χάγη της Ολλανδίας, το Διεθνές Δικαστήριο εξέδωσε τη συμβουλευτική γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία, τα κράτη έχουν νομική υποχρέωση να αποτρέπουν την κλιματική ζημία και, το σημαντικότερο, πως μπορούν να θεωρηθούν υπόλογα για τις συνέπειες των πράξεων τους, μέσω οικονομικής αποζημίωσης ή άλλων μορφών αποκατάστασης.
Τα νησιά Τουβαλού, στον Ειρηνικό Ωκεανό βυθίζονται καθώς ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας και αρκετοί κάτοικοι αναζητούν «κλιματικό καταφύγιο» στην Αυστραλία.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:
Η προσφυγή στην δικαιοσύνη, είναι μια ύστατη ενέργεια των κλιματικών προσφύγων, ειδικά ευαίσθητων περιβαλλοντικά χωρών και αδύναμων οικονομικά πολιτών, να αλλάξουν την προδιαγεγραμμένη μοίρα των αλλαγών που συμβαίνουν στο κλίμα, εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας σε άλλα σημεία του πλανήτη.
Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, σημαίνει πως η κλιματική δικαιοσύνη δεν είναι πλέον απλώς μια ηθική υποχρέωση, αλλά ένα ζήτημα διεθνούς δικαίου. Και αυτό μοιάζει, με αυτήν την απόφαση να γίνεται ολοένα και πιο ορατό για τους νομικούς κύκλους.
Το Διεθνές Δικαστήριο, έδωσε την εξής νομική διάσταση: η παραγωγή, η αδειοδότηση και η επιδότησή τους θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια «διεθνώς παράνομη πράξη» για την οποία τα κράτη μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα βάσει του διεθνούς δικαίου. Τα έθνη έχουν καθήκον να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου – και το δικαστήριο τόνισε τη νομική ευθύνη που θα μπορούσε να προκύψει από την επέκταση των υποδομών ορυκτών καυσίμων ενόψει σαφών επιστημονικών προειδοποιήσεων.
Το συγκεκριμένο θέμα, αναμένεται να συζητηθεί διεξοδικά, στο Μπελέμ της Βραζιλίας τον Νοέμβριο, παράλληλα με τις συνομιλίες για το κλίμα στην Διάσκεψη COP30.
