Ελλάδα: Καταδίκη για Natura και βιοποικιλότητα-Το χρονικό της απόφασης

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στην απόφαση της αναφέρει τα εξής:

1)  Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών όλα τα αναγκαία μέτρα για τον καθορισμό των κατάλληλων στόχων διατήρησης και των κατάλληλων μέτρων διατήρησης όσον αφορά τους 239 τόπους κοινοτικής σημασίας οι οποίοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια και περιλαμβάνονται στην απόφαση 2006/613/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 2006, σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αντιστοίχως, από το άρθρο 4, παράγραφος 4, και από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/105/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006.

2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Χρονικό: Από το 2012 έως σήμερα

Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία

-Με επιστολές της 13ης Ιουνίου 2012 και της 23ης Απριλίου 2013, η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες από την Ελληνική Δημοκρατία σχετικά με τα μέτρα που έλαβε το εν λόγω κράτος μέλος προκειμένου να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, και από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας για τους οικοτόπους, ιδίως σχετικά με τον χαρακτηρισμό ειδικών ζωνών διατήρησης (ΕΖΔ) που να αντιστοιχούν στους επίδικους ΤΚΣ καθώς και σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρισκόταν η προετοιμασία των σχεδίων διαχείρισης των ΤΚΣ ή άλλων μέτρων διατήρησης.

-Με επιστολή της 4ης Οκτωβρίου 2012, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι, με τον νόμο 3937/2011, είχαν χαρακτηρίσει ως ΕΖΔ το σύνολο των επίδικων ΤΚΣ. Υποστήριξαν επίσης, αφενός, ότι ορισμένες από τις περιοχές που είχαν χαρακτηριστεί ως ΕΖΔ διέπονταν ήδη από μέτρα διατήρησης. Αφετέρου, υποστήριξαν ότι είχαν εκδοθεί νομοθετήματα προστασίας, τα οποία αφορούσαν έκταση 18,5 % του συνόλου των ΕΖΔ, και ότι είχαν συσταθεί φορείς διαχείρισης για το 22 % περίπου της συνολικής αυτής έκτασης. Οι υπόλοιπες ΕΖΔ βρίσκονταν υπό τη διαχείριση και την προστασία των αρμόδιων αρχών, όπως είναι η δασονομία και το λιμενικό σώμα.

-Με δεύτερη επιστολή, της 28ης Ιουνίου 2013, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η διαδικασία για τον καθορισμό των στόχων διατήρησης και των προτεραιοτήτων διατήρησης των επίδικων ΤΚΣ εκκρεμούσε ακόμη λόγω των ιδιαίτερα χρονοβόρων εθνικών διαδικασιών.

-Εκτιμώντας ότι οι διευκρινίσεις αυτές ήταν ανεπαρκείς και ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 4, και από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας για τους οικοτόπους, η Επιτροπή απέστειλε, στις 27 Φεβρουαρίου 2015, προειδοποιητική επιστολή στο εν λόγω κράτος μέλος.

-Με απάντηση της 28ης Απριλίου 2015, οι ελληνικές αρχές επισήμαναν ότι, μολονότι υφίσταντο ήδη ορισμένα μέτρα, η κατάρτιση των μέτρων διατήρησης θα πραγματοποιούνταν στο πλαίσιο εθνικού διαχειριστικού προγράμματος, με τίτλο «Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη 2014-2020», το οποίο περιλάμβανε τη δράση «Ολοκλήρωση εθνικού συστήματος προστατευόμενων περιοχών και διαχειριστικών δομών περιοχών Natura 2000», η οποία είχε ως σκοπό την ολοκλήρωση του σχεδιασμού προστασίας και διαχείρισης των περιοχών Natura 2000.

-Στις 26 Φεβρουαρίου 2016 η Επιτροπή απέστειλε στις ελληνικές αρχές αιτιολογημένη γνώμη, η οποία στηριζόταν σε παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει η Ελληνική Δημοκρατία, αφενός, από το άρθρο 4, παράγραφος 4, της οδηγίας για τους οικοτόπους, καθόσον το εν λόγω κράτος μέλος δεν χαρακτήρισε ως ΕΖΔ τους επίδικους ΤΚΣ ούτε καθόρισε τις προτεραιότητες και τους στόχους διατήρησης, και, αφετέρου, από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, λόγω μη λήψης των αναγκαίων μέτρων διατήρησης. Το ως άνω θεσμικό όργανο κάλεσε την Ελληνική Δημοκρατία να διευθετήσει την κατάσταση αυτή εντός προθεσμίας δύο μηνών.

-Με απάντηση της 27ης Απριλίου 2016, οι ελληνικές αρχές αμφισβήτησαν την ύπαρξη της παράβασης αυτής.

-Με συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη της 9ης Μαρτίου 2018, η Επιτροπή ενέμεινε στην άποψή της ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν είχε καθορίσει τις προτεραιότητες διατήρησης, τους στόχους διατήρησης και τα αναγκαία μέτρα διατήρησης που θα ανταποκρίνονταν στις οικολογικές απαιτήσεις των τύπων φυσικών οικοτόπων του παραρτήματος I της οδηγίας για τους οικοτόπους και των ειδών του παραρτήματος II της ίδιας οδηγίας που απαντούν στους επίδικους ΤΚΣ, όπως αυτοί καθορίστηκαν στην απόφαση 2006/613.

-Οι ελληνικές αρχές απάντησαν στην ως άνω συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη με επιστολή της 4ης Μαΐου 2018, επισημαίνοντας ότι εκκρεμούσε ακόμη η διαδικασία για τον καθορισμό των στόχων διατήρησης και των προτεραιοτήτων διατήρησης.

-Στις 21 Νοεμβρίου 2019 η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή λόγω παραβάσεως.