Η γενική εκτίμηση του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών είναι πως παρά τη φιλική προς το περιβάλλον ρητορική του, το σχέδιο ΚΥΑ υιοθετεί μια μονοδιάστατη προσέγγιση που προτεραιοποιεί τις μεγάλης κλίμακας βιομηχανικές ΑΠΕ, ενώ, ταυτόχρονα είναι σε αρκετά σημεία του παραπλανητικό, καθώς οι προβλέψεις του υπολείπονται επαρκούς τεκμηρίωσης, κρύβουν παγίδες, ή αφήνουν «παράθυρα» για να συνεχιστούν υφιστάμενες προβληματικές πολιτικές.
Γενικές παρατηρήσεις
Ο ΣΕΠΟΧ θεωρεί ότι το ΕΧΠ-ΑΠΕ, ως τομεακό εργαλείο χωροταξικού σχεδιασμού θα όφειλε, κατά πρώτον, να αναφέρεται σε έναν εθνικού επιπέδου ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό (τόσο για τον χερσαίο όσο και για τον θαλάσσιο χώρο), η απουσία του οποίου γίνεται για μια ακόμη φορά αισθητή.
Κατά δεύτερον, θα όφειλε να «συνομιλεί» με τα άλλα ειδικά χωροταξικά πλαίσια, κυρίως για τη Βιομηχανία και Εφοδιαστική.
«Η παράλληλη προώθηση σχεδιασμών, που είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητοι μεταξύ τους, και χωρίς να υπάρχει επί της ουσίας εθνικού επιπέδου σχεδιασμός, επιβεβαιώνει, ξανά, τον ελλειμματικό συντονισμό στο σύστημα του χωρικού σχεδιασμού» αναφέρει ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών.
Επίσης, αναφέρει πως, ο τομεακός σχεδιασμός για της ΑΠΕ θα όφειλε να συναρτάται ουσιαστικά με έναν συνολικό ενεργειακό σχεδιασμό εθνικού επιπέδου που να συμπεριλάμβανε τις ΑΠΕ και να έδινε προτεραιότητα στην εξοικονόμηση ενέργειας, τη μείωση της ζήτησης, την ορθή διαχείριση της ενέργειας και την παραγωγή και χρήση της σε διαφορετικές χωρικές κλίμακες.
Ο ΣΕΠΟΧ αναφέρει την ανομοιογενή προσέγγιση που επιφυλάσσει το σχέδιο ΕΧΠ για τις διαφορετικές μορφές ΑΠΕ. Υπάρχουν πολύ ειδικές και δεσμευτικές προβλέψεις για τις αιολικές εγκαταστάσεις, και μάλιστα για αυτές που αφορούν περισσότερο τον χερσαίο χώρο παρά τον θαλάσσιο, ενώ οι υπόλοιπες ΑΠΕ αντιμετωπίζονται πιο αφαιρετικά.
Πάγια θέση του ΣΕΠΟΧ είναι ότι τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια είναι εθνικά κατευθυντήρια σχέδια χωρικής ανάπτυξης μιας τομεακής πολιτικής. Θα όφειλαν να παρέχουν, αν και όπου χρειάζεται, γενικές κατευθύνσεις, ενώ προτεραιότητα θα όφειλε να δίνεται στον ολοκληρωμένο χωρικό σχεδιασμού περιφερειακού και τοπικού επιπέδου, προκειμένου να εξειδικεύσει τις κατευθύνσεις με κανονιστικές διατάξεις. Τα ερωτήματα αυτά γίνονται ακόμα πιο επιτακτικά αν λάβουμε υπόψη παραμέτρους όπως οι επιπλέον «ανάγκες» για ηλεκτρική ενέργεια που θα προκύψουν από την επιδιωκόμενη από το ΕΧΠ-Τ εντατική τουριστική ανάπτυξη, ή και από την τεράστια ζήτηση για ενέργεια των επιθυμητών από την πολιτεία data centres, κ.ο.κ.
